Imago en Imago coaching – een case door Fulco van Aurich

 

“Er zijn maar weinig tegenslagen in deze wereld waar je niet een

persoonlijke overwinning van kunt maken als je een ijzeren

wilskracht en de noodzakelijke vaardigheid bezit.”

Nelson Mandela

 

Persoonlijke overwinning

Veel mensen in Zuid-Afrika en in de rest van de wereld, ook in Nederland,
zien Nelson Mandela als de verpersoonlijking van het streven naar een rechtvaardige samenleving zonder discriminatie.
De nu 92-jarige ANC-leider was al onsterfelijk toen hij na 28 jaar gevangenschap als een vrij man een toespraak hield vanaf het balkon van het stadhuis in Kaapstad.
Met de kracht van een ware leider en met natuurlijke trefzekerheid sprak hij over de democratische toekomst van Zuid-Afrika.
Een land dat tot diep in het bot verdeeld was door het systeem van apartheid.
Een systeem dat op instorten stond, en waarin zelfs de meest fanatieke verdedigers niet meer geloofden.
Het leek een kwestie van tijd voor de macht zou worden overgenomen door de zwarte meerderheid, door de politieke-partij-in-wording ANC.
Nu, anno 2012, is de bewondering voor Mandela niet getaand.
Kijk naar zijn korte maar imposante aanwezigheid in Soccer City, Soweto, vlak voor de finale van het wereldkampioenschap voetbal tussen Spanje en Nederland.


Waarom vertelt Fulco van Aurich dit? Wat heeft de apartheid, een facet van de wereldpolitiek, met coaching te maken? Wat heeft Nelson Mandela met coaching van doen?

 

Persoonlijk leiderschap

De uitspraak van Mandela gaat over persoonlijk leiderschap.
Mandela, bewonderd door miljoenen mensen die hem op een hoog voetstuk hebben geplaatst,
toont zich de natuurlijke leider zonder de – eveneens natuurlijke – weerzin op te wekken die helaas van toepassing is op veel andere hoog geplaatsten.
Mandela symboliseert onkreukbaarheid, oprechtheid, liefde voor democratie, saamhorigheid en – vooral – trouw aan je afkomst.
Je bent een van de populairste politici uit de wereldgeschiedenis, maar je komt uit het dorpje Qunu, in Tembu-land,
een eenvoudige en arme boerenstreek in de Transkei in het Oosten van Zuid-Afrika, duizend kilometer ten Zuiden van Johannesburg.
Het democratische Zuid-Afrika koos jou ondubbelzinnig tot president. Maar die erkenning bracht je er niet van af om je op te stellen als een sober man
die het mandaat zag als een opdracht om de belangen van de hele bevolking te dienen, ongeacht ras.
Niet persoonlijk gewin, maar vechten voor verbetering van de leefomstandigheden van de bevolking, van de miljoenen in de townships, is je drijfveer. En dat straal je uit.

Mandela heeft een onkreukbaar imago. Wij allemaal worstelen met ons imago, bewust of onbewust.
Je wilt dat de mensen je op een bepaalde manier zien, handelt naar dat beeld, voelt je goed zolang je daarin slaagt en je omgeving signalen geeft dat het goed zit.
Maar een gevoel van onbehagen, noem het lichte paniek, maakt zich van je meester als die echo in je hoofd komt.
Als je ‘verhaal’ niet meer klopt. Als je niet meer kunt voldoen aan de opdracht die je jezelf hebt gegeven.
En het is code rood als je het signaal ontvangt dat wat je zegt of doet afwijkt van het aan jou verleende mandaat. Actie is geboden. Een snelle terugkeer in het juiste spoor.
Want is de twijfel eenmaal daar, bij je omgeving maar vooral bij jezelf, dan ligt je imago aan diggelen. En de weg terug is moeilijk.

 

Onkreukbaar, sterk, principieel

Nelson Mandela heeft mij vanaf dag één dat ik met Zuid-Afrika te maken kreeg, nu 35 jaar geleden, geïnspireerd.
Deze onzichtbare en tegelijk heel zichtbare man, ver weg op Robben Eiland, mensenrechtenactivist, vrijheidsstrijder, bokser, advocaat ‘had het’ voor mij.
Een krachtig imago, een man om in te geloven en om te vertrouwen. Keek ik naar een foto van Mandela, dan hoopte ik stiekem dat ik in een spiegel keek.
Dat wilde ik ook wel, onkreukbaar zijn. Principieel. Sterk. Ik wilde ook geloven in een goede zaak, in democratie, tegen de stroom in.
Vasthoudend, zonder jezelf te overschreeuwen. Maar wel luid en duidelijk voor wie het maar wilde horen. Ik kwam gelukkig wat in die richting, tussen toen en nu.
Ik vereenzelvigde me met Madiba, zoals hij door de zwarte Zuid-Afrikanen wordt genoemd.
De ontmoetingen die ik met hem had, een grote eer en unieke ervaring, droegen alleen maar aan mijn bewondering bij.
Ze versterkten mijn besef dat bewondering niet tot kritiekloos volgen mag vervallen. Want Mandela spreekt niet voor niets over persoonlijke overwinning.
Mandela is niet je plaatsvervangende winnaar, alleen jijzelf kunt je winnaar zijn.

 

In je eigenheid geloven

Je winnaar zijn en blijven. In je eigenheid geloven. Je ‘verhaal’ krachtig houden.
Je plek innemen zonder anderen op hun tenen te staan. Dat is essentieel.
Tegelijk minder vanzelfsprekend dan het lijkt.
Loop je daarmee vast en lukt het je niet de kar weer los te trekken zonder hulp, dan is imago coaching een effectief middel.

 

Het imago programma van Fulcoaching

Fulcoaching biedt een solide en inspirerend programma van imago coaching.
Voor managers, voor uitdragers van beleid binnen en buiten het bedrijf of de organisatie,
voor woordvoerders in de media, voor mensen met een hoog maatschappelijk profiel (sporters, artiesten, radio- en televisiepresentatoren, politici).



Fulco van Aurich, imago coach en communicatiedeskundige, heeft dertig jaar ervaring in het begeleiden van mensen in publieke en media-optredens en mensen die tot radiojournalist werden opgeleid.
Enkele voorbeelden. Opinieleiders: Conny Braam (als voorzitter van de Anti-Apartheids Beweging Nederland), Ahmed Aboutaleb (als directeur van FORUM) en – op werkbezoek in Nederland - Thabo Mbeki (als vice-president van het ANC). Bestuurders: vakbondsbestuurders van FNV-bonden.
Zuid-Afrikaanse ballingen (van wie enkelen na de omwenteling minister werden in het Zuid-Afrikaanse kabinet): Ronnie Kasrils (ex-minister van Binnenlandse Veiligheid in het kabinet-Mbeki), Rafiq Rohan (journalist en manager op het Zuid-Afrikaanse ministerie van Informatie, ex-politieke gevangene van Robben Eiland), Barbara Masekela (voormalig stafchef van Mandela, ex-ambassadeur van Zuid-Afrika in Frankrijk en de VS), Manto Tshabalala-Msimang,  artiesten als Hugh Masekela (trompetist) en Jonas Gwangwa (trombonist)¹, Solly Mokoetle (general manager Zuid-Afrikaanse nationale omroep SABC, ex-Radio Freedom), Golden Mqwebu (directeur Radio Freedom Instituut) en vele anderen.

 

Fulcoaching ontwikkelde een compact programma, 1 op 1, maatwerk dus.
Een basismodule omvat 6 sessies van 1,5 uur. De verdiepingsmodule is 16 uur (8 sessies van 2 uur).
Vaste elementen: mentale communicatietraining, 84 facetten van je Persoonlijkheid©, ArticuLeren(c), het Huisbezoek©, Mijn Eigenheid©. En last but not least: roeien als metafoor.
Een zwaar programma, alleen renderend voor wie zichzelf serieus op scherp wil zetten. Een investering, maar het succes zal er naar zijn.
Fulcoaching levert gedegen kwaliteit. En het is als mentale reis nog leuk ook!

 

1) The melody of freedom, geschiedenis van de zwarte Zuid-Afrikaanse muziek, Gwangwa en Van Aurich, Zed Books Ltd. London 1989

 

Surf naar 'cv' om te lezen wat Fulco van Aurich in Volkskrant-Magazine van 14 mei 2011 over coaching zegt.