Column 27 oktober 2010

 

Regeringsverklaring: imago-slagveld rond het Binnenhof


Ik moet bekennen, ik staakte mijn andere werk even om SP-voorman Emile Roemer in het debat over de

Regeringsverklaring aan het woord te horen. Hij had een glashelder, humoristisch, scherp en betrokken betoog.

Alleszins de moeite van het aanhoren waard. Een revival van het wat ingezakte SP-verhaal, dus een stevige boost

voor het imago van deze actiepartij. Marijnissen zal zeer tevreden zijn geweest.

En over VVD-fractieleider Blok: ik heb maar wat fragmenten gezien, maar die waren de VVD onwaardig.

Ontwijkend, vaag, arrogant, niet to the point; als dat zo blijft heeft Rutte straks 2 banen: premier en plaatsvervangend

fractievoorzitter. Want Blok liet het liggen. Onmacht of afgesproken werk? Deuk in het VVD-imago.



Curieuze dag trouwens, die 26e oktober. Ik verwachtte dat Wilders de Klare Taal prijs zou krijgen. "Links verliest,

Nederland wint" en het wippen van het Staatshoofd als deelnemer aan de regering zijn geen kinderachtige uitlatingen,

maar misschien was de jury teleurgesteld over het feit dat de PVV-kopman geen motie van Wantrouwen indiende

inzake de dubbele paspoort-affaire.

In een discussiebijdrage op Nu.nl (wat een interessante nieuwssite is, trouwens) schreef ik al dat de wraking

van de rechtbank in Amsterdam de eerste afbrokkeling van het imago van Wilders betekent. Want er moet veel extra

belastinggeld uitgetrokken worden voor een nieuw proces dat minstens een jaar gaat slepen, en dat allemaal

voor 1 man die deze aandacht regisseert als… gratis verkiezingscampagne van zijn PVV.

Dat zal bij een deel van zijn 'achterban' (die 1,5 miljoen kiezers) niet goed zijn gevallen. Velen stemden immers PVV

vanwege de verspilling door andere partijen in de achter ons liggende regeerperiode onder Jan-Peter Balkenende.

Dat de PVV nu de rug niet recht houdt inzake de dubbele paspoorten is ook geen teken van kracht, hooguit een

uiting van boerenslimheid. Kun je 2, 3 keer doen, maar dan gaat het mensen vervelen of zelfs irriteren.



Ik denk dat Wilders de Klare Taal prijs ook in de toekomst niet makkelijk kan winnen. Want klare taal betekent nu

dat de PVV de oppositie moet blijven sarren en de in theorie nog steeds mogelijke eenheid door het midden

(via gedoogsteun voor Rutte van de PvdA, bijvoorbeeld) moet saboteren.

 

Het imago van Wilders als de man die alles eerlijk zegt en opkomt voor de hardwerkende lelieblanke Nederlander

zal wat flets worden en langzaam plaats maken voor een nieuw imago: dat van een zure politicus die de ene politieke

wraking na de andere in de Kamer uitvoert, minzaam glimlachend als hij weer eens een spaak in een

onderhandelingswiel heeft kunnen steken.


Dat, vrees ik, leidt er uiteindelijk toe dat de PVV de magische grens van 50 Kamerzetels niet haalt. Want

de meeste burgers willen waarschijnlijk dat er echt ingrijpend beleid komt om Nederland uit het economische slop

te halen. Als de PVV niet 'levert' en Wilders meer en meer het imago van een 'zeurpoliticus' krijgt, houdt hij die 1,5 miljoen

mensen niet vast.

Nieuwe verkiezingen met Wilders als grote overwinnaar leveren maar een kortstondig feestje in

PVV-kringen op, want de partij moet bij zo’n nieuw politiek feit regeringsverantwoordelijkheid nemen.

Ik krijg het visioen van een boerenkar met Wilders op de bok waar de ene politicus na de andere van af rolt.

Eerdere voorbeelden (zie de LPF) hebben laten zien hoe snel het dan gedaan kan zijn met de aanhankelijkheid in het land.

Fulco van Aurich