Column 16 maart 2012

Imago van PvdA-Kamerlid Lutz Jacobi

 

In de race om het partijleiderschap van de PvdA stelde het Friese Kamerlid Lutz Jacobi zich op het allerlaatste moment

kandidaat. Dat leek niet zo’n slimme zet, want onwillekeurig denk je dan: ze had er eigenlijk geen zin in maar sprong

toch nog maar even op de kar. Of: ze wilde niet, maar mensen in haar omgeving gingen zo zwaar op haar leunen

(“Toe nou Lutz, die andere kandidaten zijn zo bagger en jij zou het geweldig doen!”), dat ze zuchtend instemde.

Hoe dan ook, het relatief onbekende Kamerlid Jacobi werd in een dag een BN’er.

 

Het is een eigenaardige dame, in de letterlijke zin van het woord. Ze is authentiek en uitgesproken in haar doen en laten.

Ze kleedt zich slordig en ietwat stoer. Ze is verfrissend en legt geen nuance in haar uitspraken. Ze is niet erg feitenvast,

maar heel anders dan Job Cohen. Af en toe is ze onnavolgbaar in haar redeneringen en lijkt ze wat moeite te hebben met

haar houding. Maar het komt allemaal wel oprecht over. Een harde werker, solidair met de Nederlanders die het zwaar

hebben. Een gestaald kader. Ziehier haar onkreukbare imago.

 

Binnenkort weten we wie de nieuwe fractievoorzitter van de PvdA in de Tweede Kamer wordt. En dus de politieke leider

van de sociaaldemocraten. Lutz Jacobi maakt weinig kans. Vermoedelijk vinden veel PvdA-leden haar te uitgesproken,

te recht door zee. Toch is het goed dat ook haar geluid in de campagne gehoord wordt.

 

Jacobi heeft, net als Van Dam, Plasterk, Samsom en Albayrak veel publiciteit gekregen. Maar veel publiciteit rond de

Friezin was nogal negatief. Ik vind het eerlijk gezegd tamelijk onsportief hoe verschillende media haar belachelijk hebben

gemaakt. Weinig respectvol, waarbij flink op haar uiterlijk werd ingebeukt. Dat heeft me wat verbaasd; we hoeven toch niet

allemaal in een kokerrokje en met een parelsnoer in de Kamerbankjes plaats te nemen? De politiek mag blij zijn met dit soort

opvallende personen, die hun eigen geluid durven te laten horen en staan waar ze voor staan. Gedraai hebben we al genoeg,

om duizelig van te worden!

 

 

Fulco van Aurich